Mısır’ın başkenti Kahire’nin kuzeyinde oldukça sert ve ıssız yarı çölün ortasında 60 hektarlık alanda fasulye, bezelye ve portakal ağaçları yetişiyor. Ancak tek bir sorun var, o da sınırsız su ihtiyacı…

Tanyavi Mustafa, Çiftçi

“Her bitki, belli oranda suya ihtiyaç duyuyor. Ve ihtiyaç olan suyun miktarı da mevsime göre değişiyor. Örneğin, bezelye suyu sever. Onları günde en az 5 kez sulamam gerekiyor. Fakat her durumda onlar için yılda 4 bin metreküpten daha az su tüketmiyoruz.”

Tantawi, yeraltından suyu çıkarmak için bu eski makinasına güveniyor. Fakat bilim adamları, farklı çözümler bulmak için buralara geliyor.

Fuad Ahmed Abuldfotuh, Elektrik Mühendisi

“Bu makina, Mısır’da su çıkarmak için oldukça yaygın. Ve artık bunun değişmesini istiyoruz. Bu makinaların birçok sorun çıkardığını çok iyi biliyoruz. Onlar oldukça gürültülü ve çevre kirliliğine de yol açıyor. Onlar, atmosfere birçok zehirli gaz yayar. Ve onların kullanımı da oldukça pahalı. Mazota ihtiyaç var, teknik kontrolleri yapılmalı, motor yağı değiştirilmeli, yedek parçaları değiştirilmeli. Bütün bunlar çiftçiler için büyük problem teşkil ediyor.

Peki, suyu çıkarmak için daha ‘yeşil’ ve ucuz bir yol var mı? Bu konuda çalışmalar başladı. Güneş enerjisi çözüm gibi görünüyor…

Gabriel Sala, NACIR Projesi Koordinatörü

“Suyu daha kolay çıkarmak ve yarı çöl bölgelerini sulamak için yenilenebilir enerjinin kullanılabileceği bir deneme santralini test ediyoruz.”

Deneme santralinde işler yolunda görünüyor. Bu fotovoltaik paneller sıradan değil. Bu yeni nesil fotovoltaik hücreler, Avrupa Birliği’nin araştırma projesi kapsamında Almanya’da üretiliyor.

Andreas Gombert, Mühendis

“Sistemimiz yani yoğunlaştırılmış fotovoltaik teknolojiler, lenslerden oluşan panellerden meydana gelir. Sistemde bulunan 200 küçük lens güneş ışınlarını bu küçük güneş hücrelerine dolmasını sağlar. Onların yapıları gerçekten çok küçüktür. Bu ön bölümde sadece ışığa odaklanır. Eğer arka bölüme bakacak olursak, bu küçük kareleri görürürz. Onlar ısıyı absorve eden ısı düşürücülerdir. Fotovoltaik güneş hücreleri de bu karelerin içindedir. Her hücrenin çapı sadece 2 mm’dir.”

Paneller, gün boyunca güneşi takip ediyor. Onlar sıradan fotovoltaik panellerine göre daha etkili görünüyor.

Andreas Gombert, Mühendis

“Klasik panellerin bütün yüzeyinde güneş ışığını çekmesi için güneş hücreleri vardır. Bu fotovoltaik teknolojiyle, ışığı bu küçük fakat etkili güneş hücrelerinde toplarız. Bu sistem, klasik güneş hücrelerine göre iki kat etkiye sahiptir.”

Her panel saatte ortalama 50 Kilowat elektrik üretme kapasitesine sahip. İspanyol araştırmacılar, farklı hava koşullarında panellerin ne kadar verimli çalıştığını ölçüyor.

Maria Martinez, Endüstri Mühendisi

“Açık bir gökyüzü ve daha fazla radyasyon, panellerin daha fazla enerji üretmesi anlamına geliyor. Havanın sıcak olması durumunda ise panelleri daha az enerji üretiyor. Ancak sıcaklık bu durumda çok da önemli faktör değil. Rüzgar çok daha önemli. Hafif rüzgar, enerjinin daha verimli kullanılmasını sağlayacaktır, çünkü rüzgar, aynaların yüzeyindeki enerjiyi dağıtmaya yardım edecektir. Ve bütün sistem serinler ve daha etkili hale gelir. Fakat güçlü bir rüzgar panellerde oluşan enerjiyi dağıtarak üretimi de azaltacaktır. Ayrıca aynaların üzerinde kirin artmasına da neden olacaktır. Bu da enerjinin azalması anlamına geliyor.”

Enerji bu küçük yapının içinde üretiliyor, saklanıyor ve iletiliyor. Bu karmaşık sistem Alman mühendisler tarafından kuruldu.

Alexander Schies, Elektrik Mühendisi

“Panellerden alternatif akımlar alırız ve bunlar da ana güç şebekesi tarafından beslenir. Bu üç dönüştürücü bir elektrik şebekesi kurar ve birkaç gün boyunca güneş ışığı olmadığı durumda onlar panellere güç sağlarlar. Böylece onlar, güneşe göre hareket ederler. Burada bulunan kontrol kutusunda pildeki güç ölçülür ve saklanır. Burada da piller vardır. Depo küçüktür, sadece iki günlük enerjiyi burada saklarlar. Böylece onlar, hava bulutlu olsa bile güneşi takip edebilirler.”

Elektrik, yerin yaklaşık 40 metre altındaki suyun yeryüzüne çıkarılması için kullanılır, ayrıca su tuzdan arındırılır ve yerel araştırmacıların gözetiminde, yakındaki buğday tarlaları sulanır.

Fuad Ahmed Abuldfotuh, Elektrik Mühendisi

“Bölgedeki çiftçileri, insanları, ürünlerimizi görmeleri için davet edeceğiz. Bu buğday tarlası, yenilenebilir enerjinin faydaları hakkındaki binlerce konuşmadan, konferansatan daha fazla şeyler öğretecektir. İnsanlar gözleriyle herşeyin ne olduğunu değerlendirecek ve onlar fotovoltaik enerjinin avantajlarını öğrenecekler. Biz de onlara bu avantajların ne anlama geldiğini anlatacağız. Bütün verileri topladığımızda onları gerçek rakamlara çevireceğiz. Böylece insanlar ne kadar para harcayacaklarına ve ne kadarını da geri kazanacaklarını bilecekler. Onlar, teknolojinin günlük hayatları için ne kader önemli olduğunu da öğrenecek.

Bilim adamları, aynı santrallerin farklı bölgelere de kurulmasıyla sadece çiftçilerin kazanmayacağını söylüyor.

Gabriel Sala, NACIR Projesi Koordinatörü

“Sadece yoğun fotovoltaik hücreler Mısır dışından ihtal edilmeli. Bu tesisleri için gerekli olan bütün diğer malzemeler zaten burada mevcut. Cam, ayna, metal, demir kullanıyoruz. Bütün bu maddeler kolaylıkla bu bölgeden sağlanabilir. Böylece iş de üretmiş oluruz. Yani bu sistem sadece çiftçilerin hayat koşullarını geliştirmek için değil, aynı zamanda bu çorak bölgelerdeki tüm insanlar için de geçim kaynağı olabilir. Biz yerel yaklaşımla global enerji sorununu çözmeye çalışıyoruz.”

Bilim adamları çok yakında etkili elektirik üretiminin sadece Mısır’da değil, diğer gelişmekte olan ülkelerde de yapılabileceğini umuyor. Fakat, bunun için de güneş ışığının yardım elini uzatması gerekiyor.

www.ies.upm.es/NACIR

Daha fazla: Ekoloji, Mısır

Copyright © European Commission 2012 / euronews 2012

Avrupa’da bilim insanları, ikinci jenerasyon olarak bilinen atık bitkisel maddeleri yeniden işleyerek, araçlarda petrol yerine kullanılabilen biyoyakıtlar üretiyor.

Danimarka’da bulunan enerji teknolojileri üreticisi Inbicon firması, Avrupa Birliği araştırma projesi kapsamında, birikimini atık samandan geri dönüşüm sağlamak üzerine kullanıyor.

Çiftçilerden alınan yüzlerce ton tarımsal kalıntı, işleme sokularak etanol elde ediliyor.

Inbicon şirketi kurumsal ilişkiler müdür yardımcısı

Michael Persson, kurdukları sistemle dünyaya sesleniyor:

“Dünyaya ve özellikle de müşterilere ispat ediyoruz ki, bu teknoloji ile bir balya saman alıp onunla etil alkol yapabilirisniz. Bu sistem gerçekten işliyor.’‘

Danimarka’da artık bir balya samanın, aracınız için gerekli olan yakıta dönüştürülmesi işlemi artık gerçekleştiriliyor.

Kalundborg’daki bu fabrika ikinci nesil olarak bilinen biyoyakıtlar üretiyor.

Michael Persson sürecin nasıl geliştiğini anlatıyor:

“Bizim burada yaptığımız şey, samanın atığını alıyoruz. Bu tarımsal kalıntı. Yeniden işleyip basınç altında pişiriyoruz. Ardından da enzim tedavisine gönderiyoruz. Daha sonra da özünü çıkarak mayalıyoruz. Bu sürecin ardından, arabalarda

petrolün yerini alacak etil alkol elde ediyoruz.

Santrallerde kömürün yerini alacak linyin üretiyoruz. C5 şeker tortusu elde ediyoruz ki bu şeker şurubu gibi. Bu da biyogaz üretimi için güçlendirici bir yem olarak kullanılabilir.’‘

Kalundborg, yakıt seviyesinde yılda 5,4 milyon litre etanol üretecek.

Ancak Michael Persson’a göre o seviyeye gelmek oldukça zor:

‘‘Bunun gibi yeni toknolojilerle çalışıyorsanız laboratar ortamında yapılması en doğrusu. Ancak zor

olan kısmı, işi endüstriyel koşullarda sanayi seviyesine yükseltmektir. Bizim burada yaptığımız gibi.

Çalışma merkezi, Avrupa Birliği araştırma projesi kapsamında Danimarkalı uzmanların birikimlerini paylaşması amacıyla kuruldu.

Michael Persson, ortaklarının elinde bulunan teknoloji ile bitkisel atıklardan, o miktarda geri dönüşümün sağlanacağına inanıyor:

“Ortaklardan birisi Hollandalı DSM şirketi. Bu şirket, şeker tortusunu etil alkole dönüştürebilecek teknolojiye sahip. Bu da elde edilen etanolün saman miktarına yükseltilmesi anlamına geliyor.’‘

Üretilen etanol, pterolle harmanlanarak İskandinavya ülkelerine satıldı. Inbicon daha ziyade biyoyakıt yerine elindeki teknolojiyi satmak istiyor.

Michael Persson geri dönüşüm fabrikasının olabildiğince büyük olması gerektiğini dile getiriyor:

‘‘Bir sonraki adımıda sistemi kurmak için yer bulmamız gerekiyor. Ya da herhangi birisi ticari ölçekte bir tesis inşa etmeli. Burası bir gösteri fabrikası. Gerçek üretim merkezinin buradan en az beş on kat daha büyük olması gerekiyor.’‘

http://www.inbicon.com/Projects/KACELLE/Pages/KACELLE_Project.aspx

Daha fazla: Benzin, Danimarka, Teknoloji

Copyright © 2012 euronews

Deniz ekosistemindeki bitkilerden biyo yakıt elde edilmeye başlandı. Bir süredir havacılık sektöründe biyo yakıt olarak kullanılacağı düşünülen yosunlar, taşımacılık ve enerji alanında alternatif yakıta dönüştürülecek.

Daha fazla: Benzin

Copyright © 2012 euronews

Avrupa Birliği sınırları içinde 3 milyon kişinin istihdamını ekolojik endüstri sağlıyor. Doğa dostu mallar ve hizmetlerin üretilmesine dayanan bu sektör sürekli yeniliklere açık oluşuyla rekabete açık bir alan haline geliyor. Avrupalı bilim adamları ve üreticiler, yenilikçi projeleriyle bu sanayi devrimine katkıda bulunuyor.

Motorlu araçların neden olduğu gaz salınımı Londra’nın merkezinde nefes almayı güçleştiren önemli bir etken. Londra Belediyesi bu nedenle 2020 yılında şehirdeki tüm taksilerin emisyonsuz olmasını hedefliyor. Bu amaçla Londra’da yürütülen bir Avrupa Birliği araştırma projesi kapsamında hidrojen gücüyle çalışan arabalarla test sürümleri yapılıyor. İçten yakmalı motorun yakıt hücrelerine dönüştürülmesi bu siyah arabaları daha çevre dostu ve sessiz kılıyor.

Taksi şoförü Phil Davis, deneme sürüşünün ardından olumlu izlenimlerini dile getiriyor: “Bu araç daha önce kullandığım araçlardan çok farklı. Daha yumuşak ve sessiz bir sürüşü var. Kullanması keyifli. Esnek. Üzerindeki herşey elektronik. Bu da bana daha az iş düşmesi anlamına geliyor. Birkaç saat sonra dışarı çıktığımda sanki hiç çalışmamış gibi hissediyorum.”

Bir depo dolusu hidrojen, araca şehir içinde yaklaşık 400 kilometrelik sürüş sağlıyor. Süregelen testler, araştırmacılara bu araçları nasıl daha etkili ve hafif yapabileceklerine dair fikir veriyor. Akıllı enerji üzerine araştırmalar yürüten grubun temsilcilerinden Dennis Hayter, testin amaçları ve sonuçlarını şu şekilde özetliyor: “Birçok konuda çok şey öğreniyoruz: Araçların birleştirilmesinde hangi parçanın güç üretim organıyla nasıl ve hangi konumda birlikte çalışabileceğini, araçların farklı sürücü ve sürüş teknikleriyle, değişik performans özellikleriyle nasıl işleyeceğini ve de en önemlisi yakıt alımı için hidrojenle nasıl koordine olacaklarını tespit ediyoruz.”

Günümüzde bir aracı hidrojen gücüyle çalışma şeklinde getirmek, fiyatının da 5 kat artması anlamına geliyor. Ancak üreticilerin prototipleri mükemmel hale getirme çabaları, bu araçların ileriki yıllarda rekabet gücünün artması anlamına gelebilir. Proje koordinatörlerinden Diana Raine, hidrojenle çalışan arabaların geliştirilmesi için bazı standartların gerekliliğine değiniyor: “Hidrojen gücüyle çalışan arabalarda oluşturmamız gereken standartlar var. Bu tür projeler tam da bu konuların üzerinde duruyor. 2015 yılı itibariyle bu araçların ticaretine giriştiğimizde gerekli kurallar yerine getirilmiş ve uygulanmış olacaktır.”

Doğa dostu yakıtlara olan talep arttıkça, çevre dostu taşımacılık yöntemlerinin iyi bir şekilde idare edilmesi ve etkili araçların yapımı için bilimsel destek verilmesi, diğer yandan elverişli bir altyapı sisteminin de kurulması gerektiği bir gerçek.

İtalya’da faaliyet gösteren, Avrupa Komisyonu’nun kurumsal birimlerinden “Avrupa Ortak Araştırma Merkezi” (Joint Research Centre) Avrupa Birliği’nin doğa dostu endüstriler alanında geliştirdiği politikasına teknik ve bilimsel destek sağlıyor. Merkezin labaratuvarlarında zararlı motor tüketiminin azaltılması için yeni araçlar test ediliyor. Merkezin sürdürülebilir taşıtlara yönelik araştırmalar biriminin başkanı Alois Krasenbrink sonuçların otomotiv sektörüne nasıl yansıdığına dikkat çekiyor: “Teknolojik ihtimallere bakıyoruz. Bu teknolojileri ölçüp değerlendiriyoruz ve otomotiv endüstrisine bu araçların gelecek standartları hakkında vardığımız sonuçları aktarıyoruz.”

Araştırmacılar, “Hidrojen fosil yakıtlardan üretilirse daha temiz bir alternatif yakıt olabilir mi? Elektrikli arabalar, aküleri nadir bulunan elementlerden oluşuyorsa sürdürülebilir olabilir mi?” gibi temel sorulara yanıt arıyor. Ortak Araştırma Merkezi’nin araştırma görevlilerinden Laura Lonza, uzun vadede enerji tüketiminin nasıl olması gerektiğinin en önemli hedefleri olduğundan söz ediyor: “Yerel düzeyde ve şehirler düzeyinde elektrikli araçların ve hidrojen gücüyle çalışan araçların egzoz borularında çıkan salınımlar açısından daha temiz olduğu bir gerçek. Ancak araştırmalar, yalnızca araçların içinde ne olduğuna odaklanmaktansa tüm bir enerji sistemini hesaba katmaları açısından önemli.”

İçten yanmalı motorların yaydığı emisyonların laboratuvar analizleri gerçek yaşam koşullarından bağımsız olabiliyor. Ortak Araştırma Merkezi’nde üretilen taşınabilir bir sistem, araçların bagajına yerleştirilerek yoldaki tüm ölçümleri yapabilmeyi sağlıyor. Krasenbrink, sistemin işleyişini anlatıyor: “Test sistemimiz nispeten daha basit işliyor. Arabanın egzoz borusuna bağlanıyor. Egzoz ise duman ölçere ulaşıyor. Egzoz akımını direkt olarak bu şekilde ölçebiliyoruz. Bu akımdan bir bölümü çıkartıp gaz içeriklerini analiz eden ekipmanlarımıza iletiyoruz. Tüm bu işlem, toplam emisyon salınımı ve yakıt tüketimini ölçmemize yarıyor.”

Testler, bazı sürüş koşullarından arabaların laboratuvar ortamındakinden 2-3 kat daha fazla kirli emisyona neden olabileceğini gösteriyor. Taşınabilir araçlar hatasız ölçümler yapmaya olanak sağlıyor.

Almanya’da ise ekolojik endüstrinin bir başka alanında yenilenebilir elektrik konusunda araştırmalar sürüyor. Brandenburg yakınlarında, eski bir hava üssü olan bu arazide, yakın zamanda Avrupa’nın en büyük ışıkelektriksel, diğer adıyla ‘fotovoltaik’ tesisi kuruldu. 200 hektarlık alana kurulan tesis, bölgede yıllık karbondiyoksit salınımını 50 bin tona kadar indirmeye olanak sağladı. Proje mühendisi Ronald Stephan, bu şekilde Brandenburg’da yaşayan nüfusun önemli bir kısmı için enerji üretildiğine dikkat çekiyor: “Yıllık üretim 85 gigavat-saat civarında. Bu, 90 bin nüfusluk bir şehirde yaklaşık 22.500 hanenin enerji tüketimine denk geliyor.”

Almanya’da yılda yaklaşık 1000 saat süresince kendini gösteren güneş ışığı, ömrü 30 yıl olarak tahmin edilen bu tür bir tesisin kurulması için yeterli. Stephan, güneş enerjisinin ileriki süreçte fosil yakıtlara alternatif oluşturabileceğinden söz ediyor: “Geçtiğimiz birkaç yılda enerji verimliliğinin sağlanması ve maliyetlerin düşürülmesi açısından çok büyük başarı sağlandı. Bu nedenle fosil yakıtların yerini temiz enerjilerin alması artık geçerli bir seçenek.”

Tekrar Avrupa Ortak Araştırma Merkezi’ne döndüğümüzde güneş panellerinin performansının karanlık odalarda ve dış mekanda ölçüldüğü bir labaratuvar testine tanık oluyoruz. Araştırmayı yürüten ekibin başında bulunan Nigel Taylor, testin amacını şu şekilde özetliyor: “Biz özellikle panellerin güç çıkışıyla ilgileniyoruz. Bu şekilde bir panelin standart koşullar altında ve güneş ışıması halinde üretmesi gereken değeri belirlemeye çalışıyoruz.”

Fotovoltaik sistemin birçok endüstriyel alanı ve farklı teknolojileri bir araya getirmesi, farklı mühendislik kollarına mensup bilim adamlarının işbirliği içinde çalışmasını gerektiriyor. Ortak Araştırma Merkezi’nin Yenilenebilir Enerji Birimi Başkanı Heinz Ossenbrink’e göre bu birliktelik, araştırmayı zenginleştiren bir etken: “Geleneksel enerjii kaynaklarına karşı rekabet yaratmaya doğru yaklaşıyoruz. Bunun önemli bir sebebi şu: Yeni nesil araştırmacılar, biyomühendislik ve kimya gibi farklı disiplinleri bir araya getirerek yeni fikirler ortaya koyuyor. Bu alanın, güneş enerjisinin daha da ilerleyeceğine inanıyorum.”

Araştırmacılar, ekolojik endüstrilerin sera gazlarını azaltmanın yanı sıra büyümeyi arttırarak istihdam yaratacağı, neticede hem ekonomi hem çevre için büyük bir atılım sağlayacağını umut ediyor.

Daha fazla: Çevre koruması, Ekoloji, Enerji ekonomisi, Karayolu taşımacılığı, Londra, Yenilenebilir enerjiler